BIJZONDERE VIERINGEN

EERSTE COMMUNIE

In onze Pastorale Eenheid worden op volgende momenten Eerste Communie gevierd.

  • voor de kinderen uit de KIM: op 1 mei 2019 om 14u in de Sint-Columbakerk.
  • voor de kinderen uit de SAM: op 1 mei 2019 om 15u30 in de Sint-Columbakerk.
  • voor kinderen uit de BERK: op 11 mei 2019 om 14u in de Sint-Columbakerk.
  • voor de kinderen uit de DRIESPRONG: op 11 mei om 17u in de kerk van Sint-Lodewijk.
  • voor de kinderen uit de BELGIEK: op 30 mei om 10u in de Sint-Columbakerk.

VORMSEL

De vormsel vieringen in onze Pastorale Eenheid gaan in 2019 door op volgende momenten.

  • voor de kinderen van de BELGIEK: op 1 juni 2019 om 14u in de Sint-Columbakerk.
  • voor de kinderen uit SINT-LODEWIJK: op 1 juni 2019 om 14u30 in de kerk van Sint-Lodewijk.
  • voor de kinderen uit DEERLIJK afkomstig en van de BEUK: op 1 juni 2019 om 16u in de Sint-Columbakerk.

CHRISTUS KONING (CHIRO)

Ieder jaar viert de CHIRO van Sint- Lodewijk en Deerlijk op de laatste zondag van het kerkelijk jaar het feest van Christus Koning. Voor de Chiro van Deerlijk gebeurt dit steeds tijdens de eucharistie van 10u in de Sint-Columbakerk. De Chiroleden Sint-Lodewijk vieren dit ook op deze zondag maar dan tijdens een eucharistie om 11u in de kerk van Sint-Lodewijk. In 2019 wordt dit feest gevierd op 24 november.

WIJKKERMISVIERINGEN

ALLERZIELEN

Op Allerheiligen en vooral op Allerzielen gedenken we onze dierbare overledenen. We brengen een bezoek aan de begraafplaats, we proberen wellicht om even in verbondenheid met hen te bidden, en we komen samen in de kerk om onze overledenen van het voorbije jaar te gedenken met een eucharistieviering. Het zijn dagen van herinnering, van mijmering over wat niet meer is. Het zijn dagen van confrontatie met verdriet, met gemis en ook met de eindigheid van alles. De dood staat aan het einde van elk mensenleven, maar de dood komt in het ene geval veel harder aan dan in het andere, want de dood kijkt niet naar leeftijd. Afscheid moeten nemen van iemand die een rijk gevuld en lang leven heeft gehad, is niet hetzelfde als afscheid nemen van een jong iemand, van een leven dat nauwelijks heeft geleefd. Als het eerste kan met grote dankbaarheid om wat geweest is, dan is het tweede eerder ondraaglijk en stuit het op verzet. Elk overlijden is dus verschillend, en wat het in het leven van de nabestaanden teweegbrengt, is dat evenzeer.

Bij de begrafenis besef je het vaak nog niet; er zijn veel medelevende mensen om je heen. En in de eerste weken daarna heb je nog zoveel praktische zaken te regelen; en je krijgt nog af en toe bezoek. Maar langzaamaan wordt het alsmaar stiller. ‘Het leven gaat door’ zeggen de mensen. Natuurlijk is dat waar. Maar hoe doe je dat, verder leven zonder je geliefde vader, moeder, kind, partner…

Als P.E. proberen wij – onder andere met onze werkgroep rouwbezoek – mensen nabij te zijn, mensen te steunen, hen niet alleen te laten. Maar toch blijft er altijd die persoonlijke opgave om de moeilijke weg te gaan van loslaten en aanvaarden, van verwerken wat bijna niet te verwerken is.

En als parochie en als kerk reiken wij ook, in alle openheid, het goede nieuws van het evangelie aan. Waar onze eigen gedachten en gevoelens vaak vastlopen, vertrouwen we ons als christenen toe aan de Bijbelse boodschap. Allen die leven naar het verbond en die Gods woord behartigen, hebben een plaats in het weidse hart van God. Daarvan heeft de verrezen heer Jezus getuigd met heel zijn leven. Dat is de vertrouwvolle boodschap, het goede nieuws dat de Bijbel ons brengt!